چکیده مقدمه و هدف: در ادبیات عملکرد ورزشی، یکی از رایج‌ترین و پذیرفته‌شده‌ترین چارچوب‌ها برای تبیین موفقیت ورزشکاران، «مدل مثلثی سنتی» است که سه بُعد بنیادین را شامل می‌شود: بُعد روان‌شناختی[1]، بُعد مهارتی-تاکتیکی[2] و بُعد فیزیولوژیک[3]، این سه‌گانه از دهه‌های گذشته، زیربنای آموزش مربیان، طراحی تمرین، آماده‌سازی ذهنی و تحلیل عملکرد بوده است. با وجود کارآمدی نسبی این مدل، پیچیدگی ورزش مدرن و عوامل بیرونی مانند تراکم مسابقات، سفر، خواب و تصمیم‌های مدیریتی نشان می‌دهد که موفقیت تنها به تعامل ذهن، بدن و مهارت وابسته نیست. هدف این پژوهش، بازتعریف این رویکرد و معرفی «مدل چهارضلعی موفقیت ورزشی» است. روش شناسی پژوهش: پژوهش حاضر از نوع مرور مفهومی-ادغامی است. جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های علمی بین‌المللی و فارسی (2000–2025) انجام شد. مطالعاتی انتخاب شدند که حداقل یکی از ابعاد روانی، فیزیولوژیکی یا مهارتی را همراه با مؤلفه‌ای از بعد مدیریتی–راهبردی (مانند مدیریت وزن، خواب، سفر یا تقویم مسابقات) بررسی کرده بودند. داده‌ها با سنتز تماتیک و تحلیل رئالیستی تلفیق شدند. یافته­ها: نتایج نشان داد موفقیت ورزشی حاصل تعامل چهار بُعد است: روانی، فیزیولوژیکی، مهارتی و راهبرد رقابتی. بُعد چهارم نقش تنظیم‌گر دارد و هماهنگی بین منابع ذهنی، بدنی و مهارتی را برای دستیابی به عملکرد بهینه ممکن می‌سازد. بحث و نتیجه­گیری: مدل چهارضلعی پیشنهادی، عملکرد ورزشی را به‌مثابه نظامی تطبیقی و چندسطحی می‌نگرد که در آن تصمیم‌های مدیریتی مانند برنامه‌ریزی مسابقات، خواب، سفر و تحلیل رقبا، به‌اندازه تمرین فنی و آمادگی روانی اهمیت دارند. این رویکرد، پیوندی میان علم و مدیریت ایجاد کرده و راهنمایی کاربردی برای مربیان و مدیران در جهت بهینه‌سازی عملکرد و پایداری موفقیت فراهم می‌کند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه کمال گرایی و موفقیت ورزشی در ورزشکاران بود. بدین منظور یک نمونه 74 نفری (44 پسر و 30 دختر) از دانشجویان رشته های مختلف ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران در این پژوهش شرکت کردند. برای سنجش کمال گرایی، از ورزشکاران خواسته شد مقیاس کمال گرایی مثبت و منفی را تکمیل کنند و برای ارزیابی موفقیت ورزشی، مقیاس موفقیت توسط مربیان و ورزشکاران اجرا شد. نتایج پژوهش نشان داد بین کمال گرایی مثبت و منفی به ترتیب با موفقیت ورزشی همبستگی ساده مثبت و منفی وجود دارد. اما فقط کمال گرایی مثبت می تواند تغییرات مربوط به موفقیت ورزشی را به صورت معنی دار پیش بینی کند. کمال گرایی مثبت از طریق ویژگی هایی مانند واقع بینی، پذیرش محدودیت های شخصی، انعطاف پذیری، احساس رضایت و خرسندی از عملکرد شخصی، تقویت عزت نفس و اعتماد به خود و همچنین برداشت مثبت فرد از حمایت ها و ارزشیابی های اجتماعی، با افزایش موفقیت ورزشی ارتباط دارد.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل دستاوردهای نمایشگاه های ورزشی از دید غرفه داران و مشتریان و ارایه راهبردهای موفقیت تجاری محصولات ورزشی انجام شده است. روش این پژوهش، از نظر هدف، کاربردی و از نظر نوع تحقیقات، توصیفی بود که به صورت پیمایشی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل مدیران فروش و بازرگانی و مسیولان غرفه های شرکت های محصولات ورزشی شرکت کننده در نمایشگاه های ورزشی در شهر اصفهان می باشد. تعداد 320 نفر از این افراد با روش نمونه گیری غیر تصادفی قضاوتی انتخاب شدند. در مجموع تعداد 310 غرفه دار به طور کامل پرسش نامه ها را تکمیل کردند. گردآوری داده ها با استفاده از پرسش نامه (علی پور و همکاران، 1397) بر اساس آلفای کرونباخ پایایی آن 86/0 بدست آمد. تحلیل داده ها با به کارگیری مدل سازی معادلات ساختاری و با کمک نرم افزار SPSS و Smart PLS انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش کارکنان مهم ترین پارامتر تاثیرگذار بر فرایندهای نمایشگاهی به شمار می رود. هم چنین فرآیندهای حین نمایشگاه بر اهداف غیر فروش و فروش نمایشگاهی، تاثیر مستقیم و معناداری دارد. دستاورد این پژوهش ارایه راهکارهای مناسب در خصوص استفاده موثر و بهینه از عوامل موثر بر فرآیندها و تاثیر آن در دست یابی به اهداف نمایشگاه محصولات ورزشی در کسب وکار است. با توجه به تاثیر گردآوری اطلاعات بر فرآیندهای بعد از نمایشگاه ورزشی، پیشنهاد می شود که مسیولان شرکت ها و سازمان ها این اطلاعات را طبقه بندی کنند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی نحوه تاثیرگذاری سبک های مقابله ورزشکار با استرس های معمول ورزش بر موفقیت ورزشی بود. 48 دانشجو (26 پسر و 22 دختر) از رشته های مختلف ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران با تکمیل «مقیاس سبک های مقابله در ورزش» در این پژوهش شرکت کردند. مربیان ورزشکاران نیز با تکمیل «مقیاس موفقیت ورزشی» سطح موفقیت ورزشی آزمودنی را مشخص کردند. نتایج پژوهش نشان داد که در ورزشکاران پسر بین سبک مقابله روی آوری و موفقیت ورزشی همبستگی منفی معنی دار و بین سبک مقابله اجتنابی و موفقیت ورزشی همبستگی مثبت معنی دار وجود دارد، در حالی که در ورزشکاران دختر بین سبک مقابله روی آوری و موفقیت ورزشی همبستگی منفی معنی دار به دست آمد. سبک مقابله روی آوری از طریق درگیری ورزشکار با منبع استرس، کاهش دقت و تمرکز و افزایش اضطراب و نگرانی موجب افزایش احتمال شکست ورزشی می شود. در حالی که سبک مقابله اجتنابی به ورزشکار کمک می کند تا با فاصله گرفتن از منبع استرس و ادامه فعالیت های ورزشی، در فضایی آرام و بدون اضطراب و نگرانی، احتمال موفقیت ورزشی خود را افزایش دهد.

هدف پژوهش حاضر، مطالعه رابطه کمال گرایی ورزشی و انگیزه پیشرفت با موفقیت ورزشی بود. جامعه آماری شامل تمامی ورزشکاران شرکت کننده در لیگ برتر کبدی بود که به صورت تصادفی 144 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین کمال گرایی مثبت و انگیزه پیشرفت با موفقیت ورزشی هم بستگی به صورت مثبت معنادار و بین ابعاد منفی کمال گرایی و موفقیت ورزشی هم بستگی به صورت منفی معنادار می باشد. آزمون تحلیل رگرسیون نشان داد که کمال گرایی میزان 51 و انگیزه پیشرفت 48 درصد از تغییرات موفقیت ورزشی را تبیین می کند. در نهایت می توان گفت به منظور دست یابی به موفقیت، همواره ورزشکار نیازمند به حفظ سطح مطلوبی از کمال گرایی بوده و انگیزه لازم می تواند به عنوان یک نیروی پیش برنده در جهت دستیابی به اوج عملکرد مثمر ثمر باشد.